De Gulpener Bock van 2004


De herfst is ingetreden en vanaf 30 september kon weer genoten worden van de Gulpener Bock. Het spreekt vanzelf dat de leden van De eetclup spoorslags naar De Zwarte Ruiter in Gulpen vertrokken om te proeven hoe het robijnrode geestrijke vocht dit jaar zou smaken.

Nou, dat viel helegaar niet tegen. Volgens ons is dit de beste Bock die ooit door Gulpener is gemaakt. In die overtuiging werden we gesterkt door Paul Rutten, voormalig directeur van Gulpener. We hadden een kort gesprek met hem in De Zwarte Ruiter en hij kwam tot dezelfde conclusie als De eetclup. Onze kwalificatie van deze jaargang Bock was dus een schot in de roos. Daarna hebben we voor de veiligheid nog enkele controlerondjes besteld om te controleren of ons oordeel toch niet werd vertroebeld door verdoving van onze smaakpapillen en/of partijdigheid. De eetclup is immers verknocht aan Gulpen, de Gulpener Bock en De Zwarte Ruiter. Maar dat zat wel goed, ons oordeel over de Bock was geheel in orde en om dat te vieren hebben nog een laatste keer besteld.

Daarna zijn we naar Grieks restaurant Alexander de Grote in Gulpen afgereisd om de honger te stillen die ons had overvallen na het nuttigen van "enkele" Bockjes. Zoals gewoonlijk werden we daar hartelijk ontvangen, de Ouzo vloeide ook nu weer rijkelijk vanaf het begin van onze aankomst. Eendrachtig als we zijn hebben we alle drie de schotel met Souflaki en Keftedes besteld, begeleid door een half litertje rode huiswijn. Dat smaakte helemaal niet verkeerd en werd bij tijd en wijle door onze ober aangevuld door nog maar een kannetje hoestdrank ( Ouzo ). Na deze eenvoudige maar voortreffelijke maaltijd werkten we ons afscheidsdrankje weg ( jawel, een Ouzo'tje ) en betraden in zéér uitgelaten stemming weer de Rijksweg.

Het was hoog tijd om ons opnieuw naar De Zwarte Ruiter te spoeden. We moesten onze plicht doen en de Bock aan een tweede en nog stringenter onderzoek onderwerpen. We zijn immers een serieuze clup en nemen onze zware taak, het proeven van spijs en drank, heel ernstig op. In De Zwarte Ruiter concentreerde het gesprek zich op allerlei humoristische onzin, en kwamen onderwerpen als politiek, werk, werkgevers, chefs, natuurlijk ook vrouwen, de evolutie van onze website en nog vééél meer aan de orde. Lilian, de vriendin van John, had beloofd dat ze om een uur of half tien ook nog zou komen om als externe deskundige de Herfstbock te proeven. Onze conclusie over de Herfstbock werd door haar bevestigd. Rond tien uur vertrok Don die zo vriendelijk was om af te rekenen. Hij moest de volgende dag vroeg op om naar de sauna te gaan. Daar zal hij de nog achtergebleven alcohol gegarandeerd helemaal uitzweten. Op jouw gezondheid Don. Effetjes daarna ben ik zelf, zoals gewoonlijk al vroeg op de avond afgepeigerd, vertrokken en met enigszins onvaste pas huiswaarts naar de Rosgats in Gulpen vertrokken.

Ik woon érg graag in Gulpen maar als ik er na een avondje uit met De eetclup naar huis ga en in enigszins aangeschoten toestand de sfeer van mijn nieuwe dorp opsnuif voel ik me helemaal geweldig.

Jeu