Stacks Image 71
Sjarel

Het was januari en we hadden een zeer geslaagde avond in Maastricht, in welk jaar dat was en waar we gedineerd hebben weet ik niet meer. Wel ontzettend gelachen en flink wat gedronken, dat weet ik nog heel goed. Don had een paar maanden eerder zijn enkel gebroken en liep op krukken. In die tijd leefde Sjarel, een zwerver met een heel typisch laag en schor stemgeluid, in Maastricht. Hij had altijd een trompet bij zich waarmee hij van tijd tot tijd wat onsamenhangende muzikale klanken de wereld in stuurde. We komen hem tegen op de hoek van De Vrijthof en De Grote Staat, hij stopt, kijkt Don aan met zijn grote vochtige ogen en vraagt "En jong, bis diech al nou Lourdes gewees?" waarop Don antwoord "Jao, dao hub iech die krukke gekrege." We hebben naar adem gehapt van het lachen, zoiets vergeet je nooit meer. Sjarel is enkele jaren daarna helaas gestorven aan een hersenbloeding.

Jeu
Sjarel

Het was januari en we hadden een zeer geslaagde avond in Maastricht, in welk jaar dat was en waar we gedineerd hebben weet ik niet meer. Wel ontzettend gelachen en flink wat gedronken, dat weet ik nog heel goed. Don had een paar maanden eerder zijn enkel gebroken en liep op krukken. In die tijd leefde Sjarel, een zwerver met een heel typisch laag en schor stemgeluid, in Maastricht. Hij had altijd een trompet bij zich waarmee hij van tijd tot tijd wat onsamenhangende muzikale klanken de wereld in stuurde. We komen hem tegen op de hoek van De Vrijthof en De Grote Staat, hij stopt, kijkt Don aan met zijn grote vochtige ogen en vraagt "En jong, bis diech al nou Lourdes gewees?" waarop Don antwoord "Jao, dao hub iech die krukke gekrege." We hebben naar adem gehapt van het lachen, zoiets vergeet je nooit meer. Sjarel is enkele jaren daarna helaas gestorven aan een hersenbloeding.

Jeu