Maastricht, 24 september 2004. Grill Restaurant Evita.

Vrijdag 24 september. Vandaag gaan we Argentijnse bief eten in Grill Restaurant Evita in Wyck. We hebben afgesproken in café Zondag en om half zeven stap ik op het busstation in Gulpen op lijn 420 ( Aken - Maastricht ) van Hermes. Eigenlijk verwacht ik dat John ook in die bus zal zitten want hij woont in Vaals. Ik kan hem echter niet ontdekken. Zodra ik zit hoor ik van achter uit de bus een bekende stem die "Hééé Bosaap" roept. Ja hoor, ik had het kunnen weten. Hij heeft zich verstopt toen ie mij opmerkte. Hoe het zit met die "bosaap" zal ik maar niet uitleggen. We stappen uit aan het NS Station in Maastricht en lopen naar café Zondag. Als we langs Zondag lopen zien we Don die ons ook opmerkt en naar de voorkant van de kroeg loopt om ons te verwelkomen. "We lopen door" zegt John en we voegen de daad bij het woord. Dan lopen we weer terug langs Zondag in de richting van het station. Don kijkt als een botsauto. In het café is het een geroezemoes van jewelste, allemaal studenten. ( totdat het tegendeel is bewezen ) We drinken ons bier op en maken ons zo snel mogelijk uit de voeten op zoek naar rustiger oorden. In de Rechtstraat vinden we een kroegje waar veel speciaalbieren worden geschonken. Don en ik nemen een Kriek van meer dan tien jaar oud en John drinkt een biertje dat ergens op zéér kleine schaal wordt gebrouwen en is daar zeer tevreden over. Op naar Evita waar we aanvankelijk geneigd zijn de grootste steaks, rib-eyes en ossehazen te bestellen. Nadat we tot de realiteit zijn teruggekeerd nemen we toch maar een maatje kleiner. We worden geholpen door Mireilla uit België die ons goed adviseert en de classificatie "medium plus" voor onze biefjes doorgeeft aan de kok. Don neemt de rib-eye van 350 gram, John de steak van 300 gram en ik de bief van de haas van 225 gram. Toen ik de haas proefde had ik direct spijt dat ik de 350 grams versie niet had besteld. Het is een heerlijk gerilde bief met verse peper uit de molen en lekkere knapperige frietjes. Het vlees is prima, de sausjes vallen ietwat tegen máár begeleid door een half litertje rode huiswijn smaakt toch wel erg goed. Na het diner op naar de Posthoorn alwaar we nog enkele zware biertjes zoals Grottenbier en la Chouffe tot ons nemen. Ik heb echter maar een paar slokjes aan mijn La Chouffe gedronken als de man met de hamer verschijnt. Echt veel heb ik niet gedronken maar ik ben sowieso altijd al vroeg uitgeteld omdat ik ( meestal ) niet veel bier kan verdragen. Ik doe mijn Choufje over aan John, trek mijn jas aan en een minuut later sta ik bij de bushalte op de Wilhelminasingel. Met lijn 55 via Bemelen, Het Root, Klein Welsden, Margraten, Sibbe, Scheulder en Ingber door het in 't donker gehulde Limburgse Heuvelland naar huis in Gulpen in een bijna lege bus. De dag daarna ( zaterdag ) om drie is mijn stekende koppijn pas weg en begeef ik me naar De Zwarte Ruiter om mijn kopjes koffie de drinken. Dat ben ik zo gewend op zaterdag.

Jeu